|
|
|
|
|
 Siedziba 7. Dywizji
Dodał !@Binio, 05.12.2009; 23:51 |
|
|
 |
|
|
|
Średnia ocen to  |
|
| |
Budynek Dywizji Siódmej dla oka zwiedzającego Seiretei jest widokiem raczej nie kuszącym. Skąpy w ozdobne akcenty architektoniczne, jednak przytłaczający, a nawet monumentalny mur odgradza dziedziniec Siedziby od ulic Soul Society. Jego wysokie i grube, wykonane z śnieżnobiałego marmuru ściany, przedzielone są jedynie równie wysokimi drzwiami z litego mahoniu. Wrota szerokie na kilka metrów zablokowane są od wewnątrz wielkim kawałem drewna, uniemożliwiającym swobodne otwarcie. Jak się przedostać przez ten portal, zapytacie? To wiedzą jedynie wartownicy, czuli na reiatsu każdego, kto stanie przed owymi wrotami. Właśnie wspomniani wartownicy sami zdecydują kogo wpuścić, a kto pozostanie poza obrębem Siedziby. Osoba starająca się wkraść do budynku, jest pierw atakowana, potem pytana o przyczynę najścia.
Jednak wpuszczony petent, który przekroczy próg budynku zostanie przywitany przez okrągły dziedziniec, na którym ujrzeć można jedynie sporych rozmiarów obelisk, z wyrytym symbolem dywizji. Jednak cały dziedziniec okrążony jest marmurowym krużgankiem, obiegającym w koło cały obszar. Okolice urozmaica jedynie zielony, nieskazitelny trawnik, ogrodzony niskim skalnym krawężnikiem.
Od dziedzińca prowadzi jedna wąska dróżka, która pod koniec rozwidla się na trzy większe już ścieżki prowadzące do trzech budynków. Ścieżki ułożone są względem siebie prostopadle.
Pierwsza na wprost prowadzi do najwyższego, bo dwukondygnacyjnego budynku. Jest to siedziba porucznika (na I piętrze) i kapitana (na II piętrze). Wchodzący do tego budynku zobaczy mały korytarz, od którego prowadzą kręcone metalowe schody. To one wiodą do biura porucznika. Ale pozostając na parterze, petent może spocząć na drewnianych krzesłach, o prostej konstrukcji podziwiając jednocześnie pokój o wysokim suficie. Ścianami tego pomieszczenia są rozsuwanymi drzwiami, za którymi kryją się pomieszczenia, zwanymi przez Kapitana ‘rupieciarnią’. Fachowo nazywając, jest to archiwum dokumentów, ze starymi, zamkniętymi już sprawami i akcjami prowadzonymi przez „Siódemkę”. Dostęp do nich ma jedynie Porucznik oraz Kapitan. Jeżeli petent pokona kręcone, metalowe schody prowadzące do góry, znajdzie się w biurze Porucznika. Tam oczy zainteresowanych oprócz mahoniowego biurka, z typową ‘biurową zastawą’ w postaci dokumentów i stert pieczątek nie zobaczą nic ciekawszego. Zawracający głowę Porucznika petent może spocząć na skórzanych fotelach, których jest aż trzy. Rozglądając się można zaczepić oko jedynie na ciemnobrązowym parkiecie czy na białych ścianach, na których nie znajdzie się żadnego obrazu czy ozdoby. W kącie biura Porucznika odnaleźć można ponownie schody prowadzące na drugie piętro – biuro Kapitana. Udając się tam można doznać deja vu. Od biura Porucznika odróżnia ten pokój jedynie regał z księgami, rozciągający się na całą ścianę. W każdym z biur znajduje się jedna para okien, czyniąc te pomieszczenia naprawdę ciemnymi.
Gdyby jednak petent udał się ścieżką na lewo zobaczyłby magazyn, zamknięty na stalowe, dwupłatowe drzwi. Co znajduje się wewnątrz? Ciąg regałów ułożonych równolegle do siebie, a wertykalnie skierowanych do wchodzącego. A na regałach? Wszelka broń biała, pancerze i inny rynsztunek. W tym miejscu wszyscy dywizyjni shinigami uzbrajają się przed misjami. Duży magazyn bez okien oświetlają światła, na wzór lamp jarzeniowych.
Wybierając z kolei prawą ścieżkę, ona zaprowadziłaby do piętrowego baraku, bardzo długiego. Przekraczając próg tego budynku, z lewej i prawej strony witają drewniane schody. Prowadzą one do mieszkań dywizjantów. Nie znajdzie się tam nic innego, jak kilku osobowe pokoje z pryczami. Wchodząc po owych schodach ujrzy się korytarz i pary drzwi, prowadzących właśnie do wspomnianych pokoi. Wszystko w ciemnej boazerii, z równie ciemnym, acz lśniącym parkietem. Każde schody prowadzą do bliźniaczego pięterka dla dywizjantów. Nie wchodząc jednak po schodach, a kierując się naprzeciw siebie dostrzeżemy drzwi prowadzące do pola treningowego. A tam? Tam wszelkie tory z przeszkodami, worki treningowe, otwarta siłownia. Wszystko co potrzebne do wyszkolenia Shinigami, chcącego nazywać się ‘tym z Siódemki’. Jednak uwagę przyciąga sporych rozmiarów klapa w podłodze tegoż budynku. A prowadzi ona po spadających w dół schodach do Sal Pojedynków, bliźniaczych sióstr Bastionowych Sal. Działająca i wyglądająca równie podobnie.
Mijając dzielnie pole treningowe możemy dotrzeć do małego stawiku, gdzie wszyscy zmęczeni Shinigami mogą wypocząć po ciężkim dniu. Również nie jest to krajobraz piękny dla oczu, jednak mimo wszystko wszyscy mile spędzają tu swój wolny czas.
|
| |
|
|
|
|
|
 Komentarze (0) |
|
|
|
|
 Menu główne
Informacje
Tryb Fabularny
Twórczość Fanów
|
|
Pierwsza Dywizja•
Trzecia Dywizja •
Czwarta Dywizja •
Dziesiąta Dywizja •
Jedenasta Dywizja •
Trzynasta Dywizja •
75%
